بايد مراعات شود . امور زيادي از اين دست در ايران هست كه بايد درست شود . مثلاً ؟ نمي‌خواهم زياد وارد اين موضوع شوم . چاره‌اي نيست جز اين كه مراجع بزرگ در اين باره به بحث فقهي بپردازند . آن هم دور از تأثيرات ديگران . و نتيجه نهايي را اعلام كنند . مثلاً اصطلاحات و اعمالي كه نزد شيعيان ، فقط براي معصوم عليه السلام به كار مي‌رود ، آيا به كار بردن اينها براي ديگران هم صحيح است ؟ مثلا القاب و عناوين ، عبارت « عليه السلام » ، آيين زيارت ، گنبد و بارگاه ، حق امام ، مراسم خاص و الي آخر . ديگر چه ؟ حدود 20 مورد هست كه از معصوم اخذ شده و براي غيرمعصوم به كار مي‌رود . مثلاً خود مسئله « عصمت » و جنبه نظري و عملي آن . اين كه « مگر مي‌شود فلاني خطا بكند » يعني چه ؟ يا مثلا بايد براي مردم روشن شود ، اين كه به دختر بزرگوار امام موسي بن جعفر عليه السلام مي‌گوييم « فاطمه معصومه » ، [ منظور ، معني اصطلاحي كلمه نيست ، بلكه ] منظور ، پاكي كودكانه و طهارت اوست ، نه عصمتش . البته كار ساده اي نيست . يك مفهوم مشخصي را كه صفتي ويژه معصوم است ، درباره شخصي به كار مي‌بردند . به يكي از مراجع گفتم [ كه اعتراض كنيد ] . گفت نمي‌شود ، « نمي توانيم در مقابلش بايستيم » . پس براي كاستن از آسيب‌هاي مربوط به مهدويت در ايران . . . ؟ اولاً ، نقد عرفان و تعيين حد و مرز براي عرفان صحيح و كاذب ، ثانياً تعيين